Er is een dag die bekend staat als Black Friday. Op die dag is er van alles in de uitverkoop.

Op tv zie je hoe mensen met helmen op over elkaar heen buitelden op weg naar overvolle schappen. De schappen worden omver gelopen, producten vallen op de grond en mensen graaien producten uit elkaars handen. Als je niet beter weet, zou je denken dat deze mensen in geen tijden te eten of te drinken hebben gekregen. Of compleet naakt rondlopen op zoek naar bescherming tegen een barklimaat. Niets van dat al. Iedereen is goed gekleed en veelal goed gevoed.

Deze mensen geloven waarschijnlijk dat ze niet zonder de aanbiedingen konden. Sommigen zelfs dat ze recht hebben op deze spullen. Dat ze iets tekort komen of zichzelf te kort doen als ze niet die nieuwe ipad, telefoon, of dat beeldscherm kopen. Verslaafd aan spullen, verslaafd aan meer.

Maar zijn we wel verslaafd aan spullen of zijn we verslaafd aan ‘wat we geloven dat deze spullen betekenen’? Verslaafd aan het IDEE dat als je mee wilt doen en mee wilt tellen, je deze spullen nodig hebt?Net zoals veel mensen denken dat ze iets moeten zijn, kunnen, doen of ervaren willen ze meetellen, erbij horen, succesvol, gelukkig, aantrekkelijk, interessant zijn.

Zolang we geloven dat dit soort ideeën WAAR zijn, zijn we bevattelijk voor reclames die ons hierin bevestigen en ons verleiden tot aankoop van spullen die we niet nodig hebben en aanzetten. Vervolgens houden we onszelf gevangen in een patroon van vergelijken met anderen en ‘nooit genoeg, altijd meer’. Na iedere nieuwe telefoon komt een nieuwere telefoon die nog meer kan. En wij maar denken dat al deze spullen ons zullen geven waar we naar verlangen: succes, waardering, erkenning. We veranderen allemaal in Rupsje-Nooit-Genoeg die zich iedere dag door blaadjes heen vreet en daar nooit genoeg aan heeft. Tot we wakker worden en ervaren dat we gevangen zitten in ons leven. En we beseffen dat we worden geleefd in plaats van dát we leven.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die zich realiseren dat dit niets te maken heeft met gevoelens van eigenwaarde, autonomie en zelfrespect. Dat je eigenwaarde opbouwt door van waarde te zijn voor anderen en niet door veel geld uit te geven aan jezelf. Dat autonomie betekent dat je bewust nadenkt over wat jij wilt en kunt doen. Dat autonoom handelen inhoudt dat jij jezelf meester wordt in lastige situaties en niet impulsief reageert op gedrag van anderen. Zelf respect ontwikkel je door te gaan staan voor waar jij in gelooft in plaats van blind te geloven wat anderen zeggen en te doen wat anderen doen.

Bewust zelf het stuur van je leven in handen nemen, zelf nadenken en onderzoeken wat jij de moeite waard vindt, je eigen betekenis geven aan situaties vergt tijd, inzet en gaat gepaard met twijfel. Informatie van buitenaf neem je serieus maar niet klakkeloos over. Je reageert niet alleen maar impulsief op de automatische piloot. Je haalt jezelf ook weer van de cruise control af wanneer de situatie daar om vraagt.

Je durft te zeggen dat je iets niet weet of niet kunt. Je durft je mening te veranderen op basis van ervaring en voortschrijdend inzicht. Je schaamt je daar niet voor. Dat is moedig en daar blijft moed voor nodig.

Het gevolg is dat je wellicht minder grijpbaar bent, dat mensen niet altijd weten wat ze aan je hebben. Dat klopt, je bent en blijft immers in beweging, je leeft, je groeit, je ontwikkelt je en verandert. Met vallen en opstaan. Soms ervaar je tegenslag en pijn en dan weer geluk, liefde en voldoening. Dat hoort erbij. Zo is het leven.

Je bent niet succesvol, je ervaart succes op basis van je eigen definitie en je eigen inspanningen. Je bent niet verdrietig, je ervaart verdriet omdat er iets is gebeurd dat je pijnlijk heeft geraakt. Je bent niet gelukkig, je ervaart geluk en je geniet er met volle teugen van zolang het er is.

Ik wens je een leven toe, een moedig leven in beweging!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *