Regelmatig kom ik mensen tegen die heel goed denken te weten wat en ook hoe anderen denken. Bijvoorbeeld over hun eigen gedrag of over een bepaalde situatie. Ze denken dan dat ze het perspectief van een ander innemen maar is dat wel zo?

Nu doen we dat allemaal wel eens: denken voor een ander. Bijvoorbeeld wanneer we iemand willen verrassen met een cadeau. Wat zou de ander leuk vinden? Zei ze laatst niet dat ze …. mooi vond? Wanneer de ander blij reageert op onze gift, concluderen we dat we het goed hebben gezien, onthouden, bedacht.

Er zijn ook situaties waarbij we niet in de roos schieten en ons op die manier bewust worden dat we de ander niet zo goed kennen als we dachten. Een mooie gelegenheid het verschil te leren tussen ‘denken voor de ander’ en ‘het perspectief innemen van de ander’.

Wanneer we iemand echt willen begrijpen, is het belangrijk ons bewust te zijn dat de ander ook echt anders is. Als we zeggen ‘ik ben…’ dan betekent dit ‘ik ben iemand anders dan jij’ en ‘ik ben anders dan jij’. Ik denk anders, ik ervaar situaties anders dan jij. Vanuit dit besef naar elkaar luisteren betekent dat we moeite moeten doen het perspectief en de ervaringswereld van de ander te leren kennen.

We kunnen ons ook pas verbonden voelen met elkaar wanneer we onze eigen begrensdheid (onze gekleurde manier van waarnemen, interpreteren en ervaren) erkennen en aanvaarden en ons vervolgens uitstrekken naar elkaar. Dat uitstrekken naar elkaar betekent dat we bewust met onze aandacht bij de ander willen zijn en diens manier van kijken, ervaren, denken en voelen willen leren kennen.

In de praktijk blijkt dit nog niet zo eenvoudig. We handelen toch vaak 80% van de tijd op basis van onze automatische piloot, vanuit onze privé en favoriete logica. We horen en zien iets en geven er direct op onze vertrouwde manier betekenis aan. Onze privé logica reageert razendsnel en in de meeste gevallen ook met ‘succes’: zo concluderen we al snel dat onze logica niet alleen onze logica is maar ook DE logica. Onze ervaring (ervaren waarheid) kunnen we al snel verwarren voor DE waarheid. Op deze manier luisteren we en horen we vooral wat er ‘in ons leeft’ (onze interpretatie, onze weerklank) en dat is vaak iets anders dan wat er in de ander leeft of wat de ander bedoelt te zeggen.

Bewust zijn van onze grenzen en unieke ervaringswereld vergemakkelijkt het ontwikkelen van interesse voor elkaar. Oprechte interesse helpt ons van perspectief te wisselen en mee te voelen met elkaar. Het is één van de belangrijkste verbindende eigenschappen die we als mens kunnen ontwikkelen en toepassen binnen relaties. En ook hier geldt: alles wat we aandacht geven, groeit! Hoe meer interesse we tonen voor elkaar, hoe beter we elkaar leren verstaan en begrijpen, hoe meer bruggen we kunnen slaan en hoe meer verbondenheid we kunnen ervaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *