Door de jaren heen heb ik veel gestoeid met het begrip ‘goed genoeg’ zijn. Ergens heb ik het nooit goed kunnen verteren en bleef het weer opspelen, kwam het thema weer omhoog. We zijn niet goed, we zijn niet fout, we zijn goed genoeg, we zijn oké. Ik zeg het maar eerlijk: ik word er niet blij van. Het brengt me niet in een ‘Hoera, fijn dat ik besta’ stemming.

Wat dan wel? Tijd voor een update. Na lang proeven en kauwen heb ik besloten dat ik dat hele ‘goed’ en ‘goed genoeg’ achter me laat. Ik zie mensen niet als ‘goed’, ‘fout’ of ‘goed genoeg’.

Voor mij zijn mensen in de eerste plaats ‘heel’. Altijd. Vanaf het allereerste begin tot het eind van hun leven. ‘Heel’ maar niet ‘af’. ‘Heel’ maar nooit uitontwikkeld. Zoals alles wat leeft altijd ‘heel’ is op ieder moment en in iedere ontwikkelingsfase.

Neem een zaadje. Dat is ‘heel’. Neem vervolgens een ontkiemend zaadje. Of  het kleine tere plantje. Het is altijd ‘heel’ en tegelijkertijd ook in ontwikkeling. Het is ‘heel’ ook al is het nog niet volgroeid.

Zo zie ik mensen ook. We zijn op ieder moment ‘heel’ met al onze kwaliteiten, vaardigheden en imperfecties. We zijn altijd helemaal onszelf en tegelijkertijd nog niet uitontwikkeld. We kunnen iedere dag weer nieuwe keuzes maken, nieuwe ervaringen opdoen. Iedere dag kiezen voor groei en ontwikkeling. Juist omdat we ‘heel’ zijn, leven we en kunnen we ons blijven ontwikkelen.

Kijk, dáár word ik nu blij van!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *