Terwijl buiten de knoppen openbarsten, bloesem onze omgeving kleurt en bomen nieuw blad krijgen, wordt aan ons gevraagd zo veel mogelijk binnen te blijven.

Covid-19 confronteert ons allemaal met ons eigen gedrag. Hoe reageer jij op de huidige maatregelen? Lukt het je om thuis te werken  en zelf structuur aan je dag te geven? Heb je nog genoeg te doen of maak je nu juist overuren? Hoe reageer je op andere mensen als je naar buiten gaat om boodschappen te doen?

Merk je dat zenuwachtig wordt en angstig? Of raak je opgewonden en zie je ineens overal mogelijkheden en kansen?

Iedere crisis daagt ons uit en stelt ons in staat ‘wakker’ te worden en bewuste keuzes te maken.

Tenminste, als we de uitdaging als een uitnodiging zien om iets nieuws te leren. Durf jij jezelf waar te nemen en te observeren wat er allemaal in je omgaat nu er voor jou bepaald wordt dat je mensen moet mijden, thuis moet blijven of juist moet werken? Ook als je onplezierige zaken tegen komt als  gevoelens van onrust, angst, eenzaamheid, verdriet, irritatie, frustratie?

Durf je te zien hoe je daarop reageert? Ook als het onaangenaam gedrag is voor jezelf en anderen?

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Iedereen in onze omgeving krijgt op hetzelfde moment te maken met de onzekerheid die deze crisis met zich mee brengt. Onzekerheid maakt dat we alert worden en onszelf in veiligheid willen brengen. Ons lichaam reageert door zuurstofrijk bloed naar onze spieren te sturen. Zodat we kunnen reageren en iets kunnen doen.

Iedereen reageert bij een crisis en onzekerheid op z’n eigen automatische piloot. De één gaat over tot actie, op welke manier dan ook. Op een nuttige manier door bijvoorbeeld het huis schoon te maken, boodschappen te doen voor jezelf en de buren. Of op een schadelijke manier door op jezelf en je omgeving af te reageren met verbaal en fysiek geweld.

Anderen worden juist passief, gaan overmatig denken en piekeren zich bang. Soms tot een paniekaanval toe.

Een automatische piloot betekent niet dat je er niets aan kunt doen. Alles wat je automatisch doet, heb je zo vaak gedaan dat het nu vanzelf lijkt te gaan. Toch ben jij het die telkens weer dezelfde dingen denkt, erin bent gaan geloven en daardoor op dezelfde manier blijft reageren.

Iedereen heeft nu de mogelijkheid wakker te worden en destructieve geautomatiseerde patronen te onderzoeken en te transformeren. Je bent geen slachtoffer van jezelf of anderen, je hoeft geen dader te zijn. Je kunt iedere dag kiezen voor ontwikkeling.

De natuur helpt je daarbij.

Dit weekend vieren we Pasen. We zien weer mooie, leuke en grappige afbeeldingen voorbij komen van donzige kuikens die uit hun ei kruipen.

Een mooie metafoor voor ontwikkeling. Het kuiken groeit gestaag in het ei. Totdat het zo groot wordt dat het bekneld raakt. Het ei waarbinnen het kuiken zich kon ontwikkelen, wordt te klein. Hij breekt erdoor heen om in een nieuwe wereld verder te kunnen groeien en ontwikkelen.

Het kuiken weet van te voren niet wat haar te wachten staat. Zij krijgt ook geen garantie op een prettig leven. Ze weet alleen 1 ding: als ik hier blijf zitten, kom ik niet vooruit, stagneert mijn leven.

Blijven zitten en alles bij het oude laten, is geen optie voor het kuiken. Het wil voluit leven en verder groeien. Daarom doet ze wat nodig is en breekt zij door de eierschaal heen. Niet omdat ze weet wat haar te wachten staat. Wel omdat ze vooruit wil, door wil leven en beseft dat dit in het ei niet kan.

Wil je ook voluit leven? Weet je niet goed hoe je uit je ei komt? Ik ondersteun je graag als jij staat te trappelen en vooruit wilt komen!

Ik wens je prettige en vooral moedige Paasdagen toe!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *